Καταλαβαίνω μεγαλώνοντας.. Νιώθω μάλλον.. Ότι η σχέση με έναν σύντροφο έχει ίσως στο μεγαλύτερο της κομμάτι, την έννοια της επιλογής. Είμαι μαζί σου γιατί επιλέγω να είμαι μαζί σου. Χωρίς να είσαι η καλύτερη των επιλογών. Εχει δισεκατομμύρια ανθρώπους ο πλανήτης απλωμένους σε εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα. Και παρόλα αυτά, οι έρωτες, οι σχέσεις, οι γάμοι, οι οικογένειες. Γίνονται τοπικά. Έτσι το έκανε η φύση. Αν το έκανε πιο δύσκολο δε θα υπήρχαμε. Οπότε υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να είναι δίπλα μου. Σύντροφοι. Δεν είμαστε μονοσυντροφικοί. Είμαστε σειριακά μονοσυντροφικοί. Και διαλέγουμε. Κάνουμε διαλογή. Swipe left. Swipe right. Και έχουμε τόσες "επιλογές" πλέον... Δεν έχουμε επιλογές. Διαλογές έχουμε. Η πραγματική επιλογή θέλει αυτοθυσία. Δεν είναι οι άνθρωποι γεύσεις παγωτού να διαλέξεις την αγαπημένη σου. Θα σε πονέσουν γιατί θα ζητήσουν χώρο απ' το χώρο σου. Θα τους πονέσεις γιατί θα ζητήσεις σκέψη απ' το μυαλό τους και συναίσθημ...
The moonlight on your floor Same as mine The very same Actually As you solemnly slumber Or ponderously pause As I reminisce on your walking Or laugh distracted It's the same light Follow it up to it's source I'll follow too And we can walk on the moon For now I wonder How galaxies collide And then drift apart All to none For now I sleep After you did With only common The moonlight on your floor
Τι οπότε. Καταλήξαμε κάπου κάποτε? Και όταν καταλήξαμε τι έγινε? Θα σου πω τι έγινε. Πάλι ξημέρωσε. Και η μέρα ήταν από την αρχή. Και όλα ψάχναν νόημα πάλι. Ποιον πας να βοηθήσεις γλυκέ μου. Σήκω πρώτα. Κάνε δύο βήματα. Και αν σε ρωτήσει κάποιος προς τα που πάμε πες εγώ πάω προς τα εδώ. Τώρα γράφω, πως πεθύμησα το μέλλον μου, εχθές. Διότι έχτιζα μια πυραμίδα από τραπουλόχαρτα. Και ω ήθη, άρχισε να φυσάει. Και δεν θα σταματήσει. Και πλέον ούτε τα πρώτα δύο δεν στέκονται. Οπότε δεν χτίζω άλλο. Ναπαναγαμηθεί. Δεν πήρα και ζακέτα και η μαμά δεν είναι εδώ πλέον να μου το πει. Με τον απληροφόρητο τρόπο της. Και η γκόμενα? Κοιμάται μάλλον. Και ο κολλητός? Ξεκόλλησε. Δεν έμεινε κάτι. Οπότε? Τι οπότε. Τι να σου πω. Αν σου απαντήσω θα πεις γιατί. Οπότε να. Δεν απαντάω. Κάνε ότι νομίζεις. Θα κάνω και εγώ. Άσε τα οπότε για το τέλος της ημέρας. Της τελευταίας ε. Μέχρι τότε σκάσε και κολύμπα.
Comments
Post a Comment