Posts

Μαζί σου ήμουν...

Μαζί σου ήμουν εγώ, και κάποιος άλλος. Άκουσα ραπ μαζί σου και μου άρεσα. Μου άρεσε η εκδοχή μου που ακούει ραπ. Ωραία ραπ, γιατί έχεις ωραίο γούστο. Την υποτιμούσα τη ραπ. Στο μικρό μου μυαλό την ακούγαν και την φτιάχναν μάγκες. Αυθόρμητοι, αρχιδάτοι, γεμάτοι αυτοπεποίθηση, άγριοι, βίαιοι, αντράκια. Και εγώ φοβόμουν να είμαι κάτι τέτοιο. Ακόμα κι όταν έπρεπε. Ακόμα κι όταν ήμουν. Σκέφτηκα με προσήλωση μαζί σου και μου άρεσα. Ένας στοργικός μπαμπάς που σε βοηθάει να διαβείς με ασφάλεια τα δύσβατα σταυροδρόμια της ζωής αυτής. Το ένιωθα τόσο απολαυστικό, αθώο και όμορφο. Αλλά ήταν λάθος. Γιατί μόλις μεγάλωσες δεν μπορούσα να έχω αυτόν τον ρόλο. Προσπάθησα να είμαι κάποιος άλλος εγώ τότε. Ένας φίλος, ένας σύντροφος, ένα μυαλό που μαζί με το δικό σου αναλαμβάνουν τη μάχη με τους δράκους. Δεν δούλεψε. Έμεινα χωρίς ρόλο μαζί σου και δεν μου άρεσα. Να εκλιπαρώ για μία σύνδεση και πάντα να μένει μισή. Ήταν εκδοχή μου ή ήμουν εγώ; Ο απέραντος κόσμος μέσα στο κεφάλι μου, οι σκέψεις μου, η ψυχή μ...
Post a Comment
Read more

It's time

It's time to let go. How painful must the hand be after clutching so long so desperately so powerfully at its own chains. It's time to say goodbye. To asking for love from people who cannot love themselves. To protectively opening my arms against the sharp hailstorm of the world, while the one I'm protecting keeps stabbing mindlessly. To offering such warm and humble gifts to kids who haven't yet discovered gratitude. It's time to stop running away from pain and start walking towards love. Everywhere I lovingly walk towards is the path I'm meant to be. Anywhere I'm frightfully running from is the path I'm not. I thought I was doing good. I thought good was being done to me. I ignored all criticism and saw the good in people. And I'm left so hurt. Betrayed. Damaged. With my first instinct towards understanding and forgiveness instead of anger and indignation. It's time to stop punishing myself. This twisted irrational urge to punish me for the way...
Post a Comment
Read more

Επιλέγοντας την επιλογή

Καταλαβαίνω μεγαλώνοντας.. Νιώθω μάλλον.. Ότι η σχέση με έναν σύντροφο έχει ίσως στο μεγαλύτερο της κομμάτι, την έννοια της επιλογής. Είμαι μαζί σου γιατί επιλέγω να είμαι μαζί σου. Χωρίς να είσαι η καλύτερη των επιλογών. Εχει δισεκατομμύρια ανθρώπους ο πλανήτης απλωμένους σε εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα. Και παρόλα αυτά, οι έρωτες, οι σχέσεις, οι γάμοι, οι οικογένειες. Γίνονται τοπικά. Έτσι το έκανε η φύση. Αν το έκανε πιο δύσκολο δε θα υπήρχαμε. Οπότε υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να είναι δίπλα μου. Σύντροφοι. Δεν είμαστε μονοσυντροφικοί. Είμαστε σειριακά μονοσυντροφικοί. Και διαλέγουμε. Κάνουμε διαλογή. Swipe left. Swipe right. Και έχουμε τόσες "επιλογές" πλέον... Δεν έχουμε επιλογές. Διαλογές έχουμε. Η πραγματική επιλογή θέλει αυτοθυσία. Δεν είναι οι άνθρωποι γεύσεις παγωτού να διαλέξεις την αγαπημένη σου. Θα σε πονέσουν γιατί θα ζητήσουν χώρο απ' το χώρο σου. Θα τους πονέσεις γιατί θα ζητήσεις σκέψη απ' το μυαλό τους και συναίσθημ...
Post a Comment
Read more

Betrayal

"Dearest, You tore my heart out. You took it in your den of misery and found ways to exact every ounce of pain imaginable. You're so cruel. You always were. I've always loved you, I always needed your care and your love. I can't exist without you.  I've always screamed my lungs out begging for your attention and affection. And you filled them with that disgusting smoking habit you have. I needed you to touch my body and caress it dearly. You abandoned it to wither, starved of touch like a thirsty flower. You abused my soul. You disrespected me so much. You belittled my innocent need for contact, darkened my light, drowned my confidence and then abandoned me when I'm filled with pain. You are the only one for me. The only one who was supposed to ever love me. Who would push me. Who would be there for me. For whom I'd be number one. Me and noone else. Until I die.  I've begged you for far too long. No more.  And yet.  I still want you. I still demand your...
Post a Comment
Read more

Πάμε άλλη μία

Σήμερα είναι μία μέρα που σε θυμάμαι. Σήμερα είναι μία μέρα που μου λείπεις. Κάθε μέρα σε θυμάμαι και μου λείπεις. Αλλά μία μέρα τη φορά μου είπαν στην ομάδα. Και σήμερα πρέπει να το βγάλω λίγο από μέσα. Με μία άποψη τέχνης. Στυλιστικών λεξιακών επιλογών. Ρήμας ή και ομοιοκστάληξης. Σε καθομιλούμενη ή έντεχνη. Με ψαγμένες λέξεις ή και όχι. Φίλοι μου είπαν να εκφράσω το συναίσθημα μου με τέχνη. Με μουσική ή στίχο. Θα νιώσω καλύτερα λένε. Τα έκανα όλα για να φύγω από κοντά σου. Και όπου κοιτάω εκεί είσαι. Τα μάτια σου με κοιτούν απ' τις γωνίες. Τα μάτια σου με κοιτούν μέσα από των αγνώστων. Πόσα λόγια έχουν γραφτεί για ανεκπλήρωτους έρωτες? Και τώρα γράφονται λίγα ακόμα. Έχουν καμία αξία? Αυτός που θα τα διαβάσει θα νιώσει καλύτερα? Χειρότερα? Εγώ που τα γράφω γιατί τα γράφω? Δεν θα δώσω καμία απάντηση. Δεν περιμένω να αλλάξει τίποτα στον κόσμο και στον κόσμο μου. Θα περάσει και αυτή η μέρα και θα έρθει και η επόμενη. Και μία θα είμαι καλά. Μία θα είμαι χάλια. Η ζωή συνεχίζεται και δ...
Post a Comment
Read more

Μίας ψυχής αγάπη

Είμαι μία ακόμη ψυχή Μετά από εκατομμύρια εκατομμυρίων ψυχές Που ερωτεύτηκε Τι σημασία έχω? Τι σημασία έχει ο έρωτας μου? Η αγάπη μου για σένα. Είσαι και εσύ μία ψυχή Μετά από εκατομμύρια εκατομμυρίων ψυχές Που ερωτεύτηκε Φαντάζει ασύλληπτο αυτό που νιώθω Μα είμαι τόσο μικρός Και εσύ είσαι τόσο μικρή Πώς γίνεται να υπάρχει κάτι τόσο δυνατό Μεταξύ δύο ασήμαντων μικρών υπάρξεων Που ακριβώς χωράει? Ή μήπως είναι ασήμαντο Οπως εγώ Όπως εσύ  Δεν είναι κι ας είναι Δεν είμαι κι ας είμαι  Δεν είσαι κι ας είσαι  Γιατί οι εκατομμύρια εκατομμυρίων ψυχές  Απαρτίζονται από μία μία ασημαντότητες  Και αυτό που νιώθω για σένα  Δεν φαντάζει σαν ενός  Αλλά σαν όλη η αγάπη που υπήρχε ποτέ  Πριν καν σε γνωρίσω Τώρα που σε μαθαίνω  Αφού χαθούμε όλοι 
Post a Comment
Read more

Εύχομαι να ήσουν εδώ

Εύχομαι να ήσουν εδώ Γιατί ευχόμαστε κάτι παρελθοντικό? Η ευχή από τη φύση της έχει μελλοντικό πρόσημο. Ότι έγινε, έγινε. Το θέλγητρο σου κοιτάει πάντα στο μέλλον. Τότε γιατί εύχομαι να ήσουν εδώ? Εύχομαι μια μέρα να είσαι εδώ. Οχί.. Δεν είναι το ίδιο. Δε θέλω εσένα στο μέλλον μου. Σε θέλω στο παρόν μου. Εδώ. Τώρα. Αυτή τη στιγμή που πληκτρολογώ. Εύχομαι να ήσουν ξαπλωμένη δίπλα μου. Να ήσουν... Γιατί να ήσουν? Το είσαι δεν είναι αυτό, που θέλω να ταιριάζει στο παρόν μου? Δεν είσαι όμως. Παρόλο που η ευχή μπορεί να είναι ότι θέλει να είναι, ξέρει ότι είναι ευχή. Ξέρει ότι δεν είσαι. Οπότε εύχομαι να ήσουν. Γιατί κάποτε το παρελθόν μου ήταν το παρόν μου. Και τότε ήσουν ξαπλωμένη δίπλα μου. Θέλω κάτι τώρα. Και χρησιμοποιώ το εύχομαι, και το ήσουν. Θέλω κάτι για το παρόν μου. Και χρησιμοποιώ το μέλλον και το παρελθόν. Γιατί θέλω να είσαι εδώ τώρα. Και δεν είσαι. Εύχομαι ότι είσαι εδώ. Κι ας μην είσαι...
Post a Comment
Read more